Cóż długo w domu nie usiedziałam. Wczoraj zabrałam swój sprzęcik na wycieczkę, na mecz halowej Pogoni 04 Szczecin. Juniora zostawiłam w najlepszych ojcowskich rękach i za bardzo nie narzekali obaj. A mama tymczasem po 10 miesiącach przerwy przypomniała sobie, jak się robi zdjęcia. Efekty nadzwyczaj dobre - myślałam, że więcej zapomniałam. Z resztą oceńcie sami.

Wczorajszy mecz Pucharu Polski - Pogoń - Legia - emocji na boisku, jak na lekarstwo. Za to trybuny “żyły” jak za starych dobrych czasów. Wchodząc na murawę czułam dziwny ucisk w brzuchu i zakręciła się łezka… pamiętam jak dziś - stadion tak kiedyś wyglądał co mecz… Cóż i dlatego to dla mnie ostatni mecz w tym sezonie na Twardowskiego. Zachowuję w sercu dobre wspomnienia.

Od maja pierwszy raz zawitałam dziś na Pogoń. Oprócz kolejnych bezsensownych nastawianych płotów nic się nie zmieniło. Pogoń grała słabo, choć nie udało mi się zasnąć. Ale to raczej efekt siedmiu bramek, które padły na Twardowskiego.  Wynik nie oddaje słabej gry. Muszę jednak przyznać, że brakuje mi fotek sportowych, zielonej murawy, kibiców, 22 spoconych facetów. Dalej mnie to kręci…

Pogoda koszmarna - deszcz i zimno, organizacja beznadziejna - zamknęli Karłowicza, a wjazd od Wickiewicza zakorkował pół miasta. Wszędzie błoto - nikt nie pomyslał, że jak przyjdzie kilka tysięcy ludzi to je jeszcze bardziej rozdepcze. Gra… poziom średni. Kopali się po kostkach, ale wynik sprawiedliwy.  Kibicowsko - my słabo, Flota - super oprawa i dobry doping - widać, że chcieli się pokazać i wyszło;)

Poniżej kilka fotek.

Piłkarze Pogoni ‘04 przełamali w końcu kompleks własnego boiska i zasłużenie pokonali Gwiazdę Rudę Śląska 6:3, zdobywając po raz pierwszy w tym sezonie komplet punktów na własnym parkiecie. Ekipa Gerarda Juszczaka dzięki tej wygranej i korzystnym wynikom pozostałych spotkań awansowała na czwarte miejsce w tabeli Ekstraklasy Futsalu. To najwyższa lokata, jaką w dotychczasowej historii klubu zajmowała drużyna.